Column: Welcome in India

Column: Welcome in India

We staan stil bij het stoplicht. Er wordt op het raampje getikt. Er staat een meisje. Haar gezicht zit onder de vegen, haar piekerige haren zitten vol klitten. Op haar arm zit een baby. Ze tikt nog een keer tegen het raam en houdt haar hand op. Ik kijk weg.
Het licht springt op groen. Het is vroeg in de ochtend. De straten van Delhi schieten langs de ramen voorbij. Overal mensen op straat. Ze hebben dekens om zich heen geslagen tegen de kou. Sommigen zitten in zelf geknutselde huisjes van plastic zeil. Het lijkt alsof we naar een film zitten te kijken. Wij, veilig in onze auto, bevinden ons in een andere wereld. We zijn niet meer dan toeschouwers.
Koeien, auto’s en stroomkabels worden aan het decor toegevoegd. Onder begeleiding van een orkest van claxons. Ik ben stil.
De auto stopt. We moeten de zaal verlaten. Voorzichtig doe ik de deur open. Geuren van eten en urine zorgen voor nog een extra dimensie. Ik twijfel. Moedig mijn benen aan om te bewegen. Haal diep adem en stap de film binnen.

Welcome in India!


Eind 2011 trokken wij, nog zonder kinderen, met onze backpack 3 maanden door Azië. India was het beginpunt van onze reis.

Pin it

2 reacties

  • Yvonne zegt:

    Mooi geschreven en precies zoals ik het me herinner. Behalve dat jullie auto een trein was in ons geval. En we gelukkig al meer van Azië gezien hadden toen we voor het eerst naar India gingen. 🙂

    • globetrotter zegt:

      Lief van je! Ik vind India het meest heftige land waar ik tot nu geweest ben.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*
*