We zijn inmiddels een maand onderweg op onze reis door zuid-oost Azië. Maar hoe is dat nou? Reizen met twee peuters? In dit artikel vertel ik jullie hoe het echt is om met kleine kinderen te reizen.
Naïef
O wat had ik een zin in deze reis. Drie maanden lang op pad met mijn gezin. Drie maanden lang quality time. Tijd om dichter naar elkaar toe te groeien. Om elkaar nog beter te leren kennen. Om avonturen met elkaar mee te maken en herinneringen op te bouwen.
Noem me naïef. Maar toen ik deze reis aan het plannen was zag ik plaatjes voor me van een blij gezin. Van lachende kinderen en stralende ouders. Inmiddels kan ik wel zeggen dat dit beeld niet helemaal klopt. Dat die plaatjes van lachende kindjes ook vaak plaatjes van boze kindjes zijn. Dat die stralende ouders wallen hebben die met de dag dieper worden. Dat 24 uur op elkaars lip zitten niet altijd even bevordelijk is voor de sfeer. Dat reizen met kinderen hard werken is. Elke dag heel hard werken. Wat heb ik dit onderschat zeg!
Wennen
We moeten wennen aan het full time samen zijn met de kids. Thuis hadden we een strak ritme. Ik drie dagen werken, twee dagen doordeweeks met de tweeling alleen thuis en het weekend met zijn viertjes. De dagen thuis konden flink pittig zijn, maar dan was er altijd het vooruitzicht van een dag op het werk of iets leuks in het weekend. Of we konden de hulp inschakelen van opa en oma. Het leven was lekker overzichtelijk.
Hier is elke dag anders. Er zijn geen hulptroepen. We kunnen ons niet verschuilen achter ons werk. En we hebben elke dag de zorg van onze kinderen. Hulde voor de full time vaders en moeders. Want man, wat is dat hard werken.
Prikkels
We veranderen elke vijf a zes dagen van locatie. Elke week een ander bed om aan te wennen. Een nieuwe omgeving met nieuwe prikkels. De eerste dag op een nieuwe plek is pittig. Alle grenzen worden door de kinderen opgezocht. Het lijkt wel of alle regels vergeten zijn. Het is een dag met boze buien en veel gehuil. Gevolgd door een onrustige nacht. Inmiddels weten we dat we het best een speeltuin op kunnen zoeken. Of ze veel laten spelen en iPad kijken.
Net als thuis
Ja, we reizen met twee kinderen van 3,5. Wat hadden we dan verwacht? Het maakt voor hun niks uit of we thuis zijn of aan de andere kant van de wereld. Ze ontwikkelen gewoon door. Leren elke dag nieuwe dingen. Daar horen boze buien en verdriet bij. Ze zoeken ruzie met elkaar, net als thuis. Zitten zichzelf soms flink in de weg, net als thuis. Zijn chagrijnig als ze te weinig slaap krijgen, net als thuis. Spelen liever dan dat ze met papa en mama mee op pad moeten. Dat is doodnormaal. Alleen de omgeving waar we ons nu in bevinden is net even mooier en fijner. Dus probeer te genieten mens.
Levenslessen
Het zijn dus niet zo zeer de kinderen die moeite hebben met deze reis, maar de volwassenen. Wij leren onszelf even heel erg goed kennen. Ons geduld wordt elke dag weer flink op de proef gesteld. Soms gaat het goed en soms barst de bom. Zijn we even flink boos op elkaar, op de kinderen, maar vooral boos op onszelf.
Omdat we moeite hebben met accepteren dat een lange reis maken met kinderen niet zo relaxt is als de reizen die we maakten zonder. Dat genieten van lekker eten en goede koffie niet altijd kan met twee kinderen die moeilijk stil kunnen zitten en liever patat eten of pizza dan een ingewikkeld curry gerecht. Dat een boekje lezen in een hangmat er even niet in zit als je kinderen liever zandkastelen bouwen met papa én mama. Dat kinderen liever spelen dan een mooie tempel bezoeken.
Maar je bent nooit te oud om te leren. En ondanks de driftbuien hebben we het vrijwel elke dag naar onze zin. En de kinderen genieten ook volop. ‘Aandacht maakt alles mooier’ is de slogan van een bekend Zweeds warenhuis. En zo is het ook in het gezin. Gelukkig hebben we nog twee maanden om dit toe te passen. En die een of twee minder leuke momenten per dag nemen we dan maar voor lief. Een boze peuter op een tropisch eiland is toch ietsje minder erg dan een boze peuter in het koude Nederland.
Ps: we snappen natuurlijk dat we bevoorrecht zijn om deze reis te mogen maken met onze kinderen. We beleven ook ontzettend veel fijne dingen. Die beschrijven we elke week in ons weekverslag. Maar het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. En ook die kant van reizen met kinderen willen we graag met jullie delen.
Geef een reactie